Masz prawo nas wypróbować >>>

Roczne archiwum: 2017

Wysokość zadośćuczynienia przyznawanego rodzinie zmarłego za doznaną krzywdę oraz krąg uprawnionych do jego otrzymania



Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z 8 grudnia 2016 roku o sygn. akt I ACa 714/16 rozstrzygnął sprawę dotyczącą roszczenia o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę w związku ze śmiercią najbliższego członka rodziny.

Zgodnie z art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.) Sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Co do zasady w orzecznictwie za najbliższego członka rodziny w rozumieniu powyższego przepisu uznaje się matkę, ojca, dziecko, małżonka, rodzica małżonka.

Sporne w orzecznictwie jest uznanie za najbliższego członka rodziny innych osób niż wymienione powyżej oraz tych, które w świetle prawa nie są członkiem rodziny, na przykład konkubentów.

Sąd Apelacyjny w Łodzi w omawianym wyroku powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z 13 kwietnia 2005 roku, sygn. akt IV CK 648/04, zgodnie z którym:

„Pokrewieństwo nie stanowi wyłącznego kryterium zaliczenia do najbliższych członków rodziny w rozumieniu art. 446 § 3 k.c.”.

więcej

Kancelaria Prawna J&N wsparła wydarzenia na Wydziale Prawa i Administracji UAM



W marcu 2017 roku Kancelaria Prawna J&N aktywnie wsparła wydarzenia organizowane na Wydziale Prawa i Administracji UAM.

Podobnie jak w zeszłym roku Kancelaria ufundowała nagrody książkowe dla uczestników Lokalnego Konkursu Krasomówczego, którego XXI edycja odbyła się w dniu 17 marca 2017 r. Kancelarię reprezentowała mec. Grażyna Kalinowska-Jarzyńska.

W dniu 21 marca 2017 r. mec. Jan Jarzyński w ramach Ogólnopolskich Dni Praktyk Prawniczych poprowadził warsztat pt.: „Spółka cywilna i jej przekształcenie – aspekty praktyczne”. więcej

Odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości a utrata prawa własności nieruchomości wydzielonej pod drogę publiczną



W dniu 7 lipca 2016 roku Sąd Najwyższy podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt III CZP 33/16 o treści:

Zbycie nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 778), nie obejmuje utraty prawa własności działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.).”.

Do tej pory orzecznictwo było niejednolite, jeśli chodzi o kwestię oceny, czy zdarzenie prawne inne niż czynność prawna może być objęte zakresem znaczeniowym „zbycia nieruchomości”, o którym mowa w art. 36 ust. 3 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.).

W omawianej sprawie zdarzeniem innym niż czynność prawna była utrata prawa własności nieruchomości wydzielonej pod drogę publiczną zgodnie z art. 98 ust. 1 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (dalej jako: u.g.n.) na podstawie decyzji administracyjnej.

więcej

Zachowanie odległości pomiędzy budynkiem a granicą działki sąsiedniej w zabudowie jednorodzinnej



Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 27 lutego 2017 roku w sprawie o sygn. akt II OPS 3/16 badał problematykę wzajemnej relacji § 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako: Rozporządzenie).

Powyższe przepisy Rozporządzenia określają między innymi odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną.

Naczelny Sąd Administracyjny badał sytuację, w której w decyzji o warunkach zabudowy dopuszczono możliwość realizacji budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy z działką sąsiednią bezpośrednio przy niej lub 1,5 metra od niej.

więcej

Wniosek o obniżenie wysokości opłat pobieranych w postępowaniu egzekucyjnym bez opłaty sądowej



W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (dalej jako: u.k.s.e.) może pobrać od dłużnika:

  • opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia (nie niższą niż 1/10 i nie wyższą niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego), a w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego opłata stosunkowa wynosi 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia (nie może być niższa niż 1/20 i nie wyższa niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego);
  • opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania (nie niższą niż 1/20 i nie wyższą niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego) w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela lub w sytuacji, gdy wierzyciel w ciągu sześciu miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Ustawodawca w art. 49 ust. 7 u.k.s.e. wprowadził możliwość złożenia przez dłużnika wniosku o obniżenie wysokości wyżej wskazanych opłat (dalej jako: wniosek).

Przepisy u.k.s.e. i Ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej jako: u.k.s.c.) nie przewidują pobrania opłaty sądowej od wniosku.

więcej